Praktyczne przykłady
Grupa 1 Świadectwa elektryczne
G1, punkt 2, do 1 kV
Najczęściej wybierany zakres obejmujący m.in.:
- rozdzielnice niskiego napięcia,
- instalacje elektryczne w budynkach,
- silniki elektryczne,
- obwody zasilania maszyn,
- urządzenia przemysłowe,
- instalacje odbiorcze,
- przewody, kable, zabezpieczenia i aparaturę łączeniową.
Zakres „do 1 kV” nie oznacza jednak automatycznie prawa do wykonywania wszystkich możliwych prac elektrycznych. Znaczenie ma również stanowisko E lub D oraz wykaz czynności wpisanych do świadectwa.
G1 punkt 6, zespoły prądotwórcze
Dotyczy zespołów prądotwórczych o mocy wyższej niż 50 kW. Jeżeli agregat jest jednocześnie przyłączony do sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej, należy przeanalizować także punkt 1.
G1 punkt 12, magazyny energii
Obejmuje urządzenia magazynujące energię elektryczną i umożliwiające jej wprowadzenie do sieci, jeśli ich moc przekracza 10 kW.
G1 punkt 13, aparatura kontrolno-pomiarowa
Ten punkt dotyczy aparatury, automatyki, sterowania i zabezpieczeń urządzeń wymienionych w punktach 1–12. Nie należy go mylić z zakresem wykonywanych prac „kontrolno-pomiarowych”. Są to dwa różne elementy świadectwa:
- punkt 13 określa rodzaj urządzenia lub aparatury,
- zapis „kontrolno-pomiarowe” określa rodzaj wykonywanej pracy.
Grupa 2 Świadectwa cieplne
Praktyczne uwagi do G2
- W przypadku kotłów, sieci cieplnych, urządzeń HVAC, pomp i sprężarek należy ustalić właściwą moc lub wartość przesyłu.
- Dla urządzeń wentylacyjnych, klimatyzacyjnych i chłodniczych próg kwalifikacyjny wynosi zasadniczo powyżej 50 kW.
- Dla sprężarek próg rozpoczyna się od mocy powyżej 20 kW.
- Dla urządzeń magazynujących ciepło lub chłód próg wynosi powyżej 10 kW.
- Świadectwo energetyczne G2 nie zastępuje innych wymaganych prawem uprawnień, np. uprawnień związanych z dozorem technicznym lub regulacjami dotyczącymi fluorowanych gazów cieplarnianych.
Grupa 3 Świadectwa gazowe
Praktyczne uwagi do G3
- Punkt 4 i 5 dotyczą sieci gazowych, z podziałem według ciśnienia 0,5 MPa.
- Punkt 6 i 7 dotyczą urządzeń i instalacji gazowych, z podziałem według ciśnienia 5 kPa.
- Punkt 8 dotyczy przemysłowych odbiorników gazu o mocy powyżej 50 kW.
- Instalacje gazowe w budynkach najczęściej kwalifikowane są według punktu 6 lub 7, zależnie od występującego ciśnienia.
- Kotły gazowe mogą jednocześnie wymagać uwzględnienia zakresu G2 oraz G3, ponieważ G2 odnosi się do urządzenia wytwarzającego ciepło, a G3 do części gazowej i paliwa gazowego. Zakres powinien odpowiadać faktycznym czynnościom wykonywanym przez pracownika.